λέποντας τα βράχια να υψώνονται μέσα στο δρόμο, πάνω από την παραλία, η ιδέα ενός μοναστηριού κλειστού στον ευατό του, και μέσα από μικρά ανοίγματα να ατενίζεις
τον κόλπο της Νάουσας και το μικρό λιμανάκι της, μου σχηματίστηκε αυθόρμητα.
Μέσα όμως από την ηρεμία της ψυχής του τρόπου ζωής των μοναχών, έπρεπε να περάσω την αρμονική συνύπαρξη των ανέσεων και της ψυχαγωγίας με την λιτή και αυστηρή ατμόσφαιρα.
Τα ανοίγματα διαφυγής να γίνουν πόρτες για βεράντες ή εξώστες, για να απολαμβάνει κανείς την θέα και τον ήλιο χωρίς να επηρεαστεί η επιβλητικότητα του κτιρίου.
Οι αντηρίδες να δείχνουν σίγουρες ότι υποβαστάζουν γερά το κτίριο πάνω στα βράχια αλλά και να το αγκαλιάζουν με τρυφερότητα...
.Με αυτό το σκεπτικό ο ιδιοκτήτης - αρχιτέκτονας Ιωάννης Δασκαλόπουλος δημιούργησε τις Αντηρίδες.
Ένα ξενοδοχείο υψηλής αισθητικής, όπου μπορείς να χαζεύεις επί ώρες τις αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες που προβάλλουν συνεχώς έτοιμες για το παιχνίδι σκιάς και φωτός.
Μπρούτζινες επιγραφές χαραγμένες στα μαρμάρινα κατώφλια σε προδιαθέτουν για τους θαυμάσιους εσωτερικούς χώρους που σε περιμένουν, όπως ΕΟΡΤΙΝΟ-ΠΟΙΚΙΛΗ ΣΤΟΑ-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ-ΑΕΡΙΝΗ ΣΤΟΑ, είναι μερικοί από αυτούς.
Στους εξωτερικούς χώρους ΝΑΥΑΓΙΟ-ΕΡΕΙΠΙΟ-ΠΗΓΑΔΙ, αναδεικνύεται η μαστοριά και η τέχνη των μοναστηριών επιβλητική και γαλήνια.
